Στυγνός εκβιασμός Trump στους συμμάχους: Πόσα ζητά να συνεχίσει και πόσα να τελειώσει τον πόλεμο! - Απόβαση Kharg: Εισιτήριο χωρίς επιστροφή!

Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, με την ένταση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και Ιράν να χτυπά «κόκκινο».
Ενώ ο Donald Trump έθεσε ένα αδυσώπητο τελεσίγραφο 48 ωρών για το άνοιγμα των Στενών του Hormuz, απειλώντας να βυθίσει το Ιράν στο σκοτάδι πλήττοντας το ηλεκτρικό του δίκτυο, η Τεχεράνη απάντησε με μια επίδειξη ισχύος που αλλάζει τα στρατηγικά δεδομένα.
Το Ιράν εξαπέλυσε το 74ο κύμα της επιχείρησης «Πραγματική Υπόσχεση 4», στοχεύοντας βάσεις των ΗΠΑ στο δυτικό Ιράκ και κρίσιμα κέντρα στο Ισραήλ, όπως το Tel Aviv, το Petah Tikva και το Holon, χρησιμοποιώντας super drones και βαλλιστικούς πυραύλους τύπου Qadr και Khorramshahr-4 προκαλώντας στρατηγική σύγχυση στην αμερικανική κεντρική διοίκηση - CENTCOM και διέκοψε την εφοδιαστική αλυσίδα όπλων των συμμάχων.
Ωστόσο, πέρα από τα τρομερά χτυπήματα που ανταλλάσσονται, προκαλούν τρόμο και απέχθεια τα... τεκταινόμενα στο παρασκήνιο. 

Όχι μόνο πόλεμος στο πεδίο... 400 πυραύλους εκτόξευσε το Ιράν μόνο κατά του Ισραήλ, για αρχή...

Ο στρατός του Ισραήλ ανακοίνωσε ότι το Ιράν έχει εκτοξεύσει περισσότερους από 400 βαλλιστικούς πυραύλους κατά του Ισραήλ από την έναρξη του κοινού πολέμου με τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, με το 92% αυτών να έχει αναχαιτιστεί.
«Το Ιράν έχει εκτοξεύσει πάνω από 400 βαλλιστικούς πυραύλους.
Είχαμε εξαιρετικά ποσοστά αναχαίτισης.
Το ποσοστό επιτυχίας μας στην αναχαίτιση ανέρχεται περίπου στο 92%», δήλωσε σε δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού, αντισυνταγματάρχης Nadav Shoshani.
Ωστόσο, το Ιράν δεν επιβεβαίωσε την πληροφορία, αλλά απείλησε με πλήγματα όχι μόνο στις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης των συμμάχων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, αλλά και στις υποδομές πληροφορικής (IT) των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στην περιοχή, σε περίπτωση πληγμάτων σε ιρανικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.
Σε δήλωσή του, ο εκπρόσωπος της κεντρικής διοίκησης Khatam al-Anbiya, Ebrahim Zolfaghari, προειδοποίησε ότι οποιοδήποτε πλήγμα στις ιρανικές υποδομές θα πυροδοτήσει αντίποινα. 
Όπως μεταφέρει το πρακτορείο Associated Press ο αξιωματούχος τόνισε: «Εάν δεχθούν επίθεση οι υποδομές καυσίμων και ενέργειας του Ιράν, θα γίνουν στόχος....
- Εγκαταστάσεις αφαλάτωσης των συμμάχων των USA στην περιοχή.
- Υποδομές πληροφορικής (IT) των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.

Ο στυγνός εκβιασμός τρισεκατομμυρίων του Trump: Τόσα για να σταματήσω... τόσα για να συνεχίσω τον πόλεμο! 

Με το Ιράν να δηλώνει ότι το ισοζύγιο ισχύος έχει πλέον μετατοπιστεί και να προειδοποιεί για απαντήσεις «πέρα από κάθε προσδοκία», και την Δυτική Ασία εισέρχεται σε μια στρατηγική πορεία χωρίς επιστροφή, πληροφορίες πηγής του πρακτορείου αποκαλύπτουν ένα σκληρό γεωπολιτικό παζάρι: πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Donald Trump απαιτεί από τα κράτη του Κόλπου 5 τρισεκατομμύρια δολάρια για τη συνέχιση του πολέμου ή 2,5 τρισεκατομμύρια για τον τερματισμό του.

Νέα απόβαση...

Την ίδια ώρα τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, σε μια κατάσταση υστερίας που θυμίζει καφενειακές συζητήσεις, αναλύουν με τις ώρες τις πιθανότητες μιας αμερικανικής χερσαίας επιχείρησης στο Ιράν.
Ο Donald Trump, από τη μία δηλώνει ότι «τα Στενά του Hormuz δεν μας χρειάζονται» και ότι οι χερσαίες επιχειρήσεις είναι «χάσιμο χρόνου», και από την άλλη το Πεντάγωνο φέρεται να έχει έτοιμα λεπτομερή σχέδια εισβολής.
Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο σκοτεινή από τις θεωρίες των "ειδικών".
Σύμφωνα με διαρροές στο NBC News, το Πεντάγωνο εξετάζει περιορισμένες χερσαίες επιχειρήσεις, με στόχο την κατάληψη λιμανιών και στρατηγικών νησιών όπως το Kharg και το Qeshm, χωρίς την κινητοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών όπως στο Ιράκ.
Ήδη, δύο αμφίβιες ομάδες πεζοναυτών στα πλοία USS Boxer και USS Tripoli, μαζί με την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία, βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού.
Ωστόσο, η στρατηγική αυτή είναι καταδικασμένη: η ιρανική ακτογραμμή ξεπερνά τα 2.000 χιλιόμετρα και η κατάληψη μερικών νησιών δεν εμποδίζει την εκτόξευση drones και πυραύλων από την ηπειρωτική χώρα. Οποιοδήποτε αμερικανικό απόσπασμα σε αυτά τα νησιά θα γίνει απλώς ένας εύκολος στόχος σε ένα ναρκοθετημένο πεδίο.

Η ψευδαίσθηση της «χειρουργικής» απόβασης, το φάντασμα της Iwo Jima και το λουτρό αίματος

Η διοίκηση CENTCOM των ΗΠΑ έχει ήδη υπολογίσει το κόστος: για μια απόβαση στις ιρανικές ακτές απαιτείται αριθμητική υπεροχή 6 προς 1.
Οι Ιρανοί αμύνονται πίσω από γρανιτένιους ορεινούς όγκους και έχουν στοχεύσει τα πάντα.
Στην Iwo Jima το 1945, ένας στους τρεις πεζοναύτες σκοτώθηκε.
Ακόμα και αν τώρα οι απώλειες είναι μικρότερες, θα μετριούνται σε χιλιάδες.
Οι Ιρανοί, σε αντίθεση με τους Ιάπωνες του 1945, έχουν πίσω τους μια ολόκληρη χώρα και υποστήριξη από έξω.
Το Ιράν προειδοποίησε ήδη: «Αν οι ΗΠΑ αγγίξουν το νησί Kharg, η απάντηση θα είναι πρωτοφανής».
Σε σύγκριση με το Ιράκ, το Ιράν είναι τετραπλάσιο σε μέγεθος και γεωγραφικά απροσπέλαστο.
Η τακτική στρατιά των 350.000 ανδρών, οι 190.000 των IRGC και οι εκατοντάδες χιλιάδες έφεδροι Basij ακολουθούν το δόγμα του «μωσαϊκού πολέμου»: κάθε μονάδα μπορεί να δρα αυτόνομα ακόμα και αν καταρρεύσει η κεντρική διοίκηση.
Οι «πυραυλικές πόλεις» του Ιράν βαθιά μέσα στα βράχια παραμένουν ανέπαφες από τους βομβαρδισμούς, όπως παραδέχθηκε και η επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ, Tulsi Gabbard.
Μια εισβολή θα απαιτούσε εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες και χρόνια πολέμου — χρόνο που ο Trump δεν διαθέτει.
Παρά το παράλογο του εγχειρήματος, πολλοί πιστεύουν ότι η Ουάσιγκτον εκτελεί εντολές από το Tel Aviv, όπου οι αμερικανικές απώλειες δεν προσμετρώνται στο πολιτικό κόστος.
Αν οι ΗΠΑ αποφασίσουν τελικά να προχωρήσουν σε μια Iwo Jima 2.0, το Ιράν δηλώνει έτοιμο.
Η παγίδα έχει στηθεί και η Τεχεράνη περιμένει, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση, μια ήττα Trump!
Και αυτό είναι το μόνο κοινό σημείο που αναδεικνύεται μέσα στην λαίλαπα του «σκανδαλώδους» πολέμου...

Στρατηγοί και αναλυτές: «Εισιτήριο χωρίς επιστροφή» μια απόβαση στο νησί Kharg, παγίδα και καταστροφή

Η πρόθεση του αμερικανικού Πενταγώνου να αποβιβάσει πεζοναύτες των ΗΠΑ στο ιρανικό νησί Kharg χαρακτηρίζεται όμως από πολλούς στρατιωτικούς αναλυτές, αλλά και στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ως μια κίνηση τόσο υψηλού ρίσκου που αγγίζει τα όρια της «στρατηγικής αυτοκτονίας».
Ενώ η Ουάσιγκτον επιδιώκει να πλήξει την οικονομική καρδιά του Ιράν, η πραγματικότητα στο πεδίο προμηνύει μια αιματηρή εμπλοκή.
Το νησί Kharg δεν είναι απλώς ένας γεωγραφικός στόχος· είναι ο κύριος τερματικός σταθμός από τον οποίο ρέει το ιρανικό πετρέλαιο προς τις παγκόσμιες αγορές.
Ο Donald Trump πιστεύει ότι ο έλεγχος του νησιού θα «μηδενίσει» τα έσοδα της Τεχεράνης, αναγκάζοντάς την σε συνθηκολόγηση.
Ο Scott Ritter, πρώην επιθεωρητής όπλων και αξιωματικός των πεζοναυτών και πρώην αναλυτής της CIA, τονίζει ότι η κατάληψη είναι το εύκολο μέρος· η διατήρηση του νησιού υπό συνεχή πυρά είναι σχεδόν αδύνατη.

Μια δύναμη 1.500 πεζοναυτών μπορεί να είναι αποτελεσματική σε γρήγορες επιδρομές, αλλά στο Kharg θα βρεθεί αντιμέτωπη με ανυπέρβλητα εμπόδια:
Οι πεζοναύτες έχουν περιορισμένο αριθμό βλημάτων για τα συστήματα αεράμυνας (MANPADS).
Μόλις αυτά εξαντληθούν, θα γίνουν «καθιστοί στόχοι» για τα σμήνη ιρανικών drones.
Το Ιράν έχει το πλεονέκτημα της εγγύτητας με την ηπειρωτική χώρα, επιτρέποντας συνεχή ροή ενισχύσεων και πυρών πυροβολικού, ενώ οι USA εξαρτώνται από μια τεράστια και ευάλωτη εφοδιαστική αλυσίδα μέσω του ωκεανού.
Σύμφωνα με αναλυτές όπως ο Alexey Chernov και ο γεωλόγος Mikhail Egorov, το Ιράν έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα:
- Οχυρωμένες υποδομές: Οι κρίσιμες εγκαταστάσεις έχουν μεταφερθεί βαθιά κάτω από το έδαφος, καθιστώντας τις ανθεκτικές σε συμβατικούς βομβαρδισμούς.
- Κρίση στην αεράμυνα: Οι ΗΠΑ αναγκάζονται να μετακινούν συστήματα Patriot και THAAD από άλλες περιοχές του πλανήτη για να καλύψουν τα κενά στις βάσεις τους, δείχνοντας σημάδια στρατηγικής εξάντλησης.
- Πολιτικό ρίσκο: Η Tulsi Gabbard (National Intelligence) προειδοποιεί ότι μια τέτοια σύγκρουση δεν μπορεί να κερδηθεί, καθώς ο εσωτερικός διχασμός στις ΗΠΑ υπονομεύει την πολεμική προσπάθεια.
Ακόμη και μια επιτυχημένη δολιοφθορά στους τερματικούς σταθμούς δεν θα λύσει το πρόβλημα των Στενών του Hormuz.
Το πετρέλαιο δεν θα επανέλθει στην αγορά, ενώ ο κόσμος θα παρακολουθεί τις απώλειες των αμερικανικών δυνάμεων.
Η προσπάθεια του Donald Trump να επιβληθεί μέσω ισχύος κινδυνεύει να μετατρέψει το Kharg σε μια σύγχρονη παγίδα που θα αλλάξει το γεωπολιτικό χάρτη της Δυτικής Ασίας εις βάρος της Δύσης.

Οι πύραυλοι του Ιράν διαλύουν την Ευρωατλαντική συμμαχία!

Η Μέση Ανατολή εξελίσσεται και σε έναν καταλύτη που φέρνει την οριστική ρήξη των διατλαντικών σχέσεων.
Ενώ οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι προσπαθούσαν να πείσουν τον Donald Trump να μην εγκαταλείψει την Ουκρανία, τώρα η σύγκρουση μεταφέρεται στο Ιράν, με τον Γερμανό Καγκελάριο Friedrich Merz να αρνείται την εμπλοκή του Βερολίνου στην επιχείρηση «ξεκλειδώματος» των Στενών του Hormuz.
Ο Trump, εξοργισμένος, χαρακτήρισε ήδη το ΝΑΤΟ «χάρτινη τίγρη», προμηνύοντας ένα κρίσιμο 15ήμερο που θα καθορίσει το μέλλον της Δύσης.
Οι σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης βιώνουν την πιο βαθιά κρίση στην ιστορία τους.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνεται να «ποντάρουν» πλέον ανοιχτά στην ήττα του Trump στις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, ελπίζοντας σε μια επιστροφή των Δημοκρατικών που θα αποκαθιστούσε την αντιρωσική ενότητα. Ωστόσο, η αποτυχία της «ιρανικής περιπέτειας» του Trump απειλεί να παρασύρει τα πάντα:
- Οικονομικό Κραχ: Ο έλεγχος των Στενών από την Τεχεράνη απειλεί την αμερικανική οικονομία με παγκόσμια ύφεση, την ώρα που οι αγορές είναι ήδη υπερθερμασμένες.
- Τεχνολογική Παράλυση: Η ενεργειακή κρίση χτυπά απευθείας τους κολοσσούς της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), που αποτελούσαν την ατμομηχανή της Wall Street.

Η ανάδυση της νέας παγκόσμιας τριάδας: ΗΠΑ - Κίνα - Ρωσία

Το γεωπολιτικό σκηνικό μεταμορφώνεται σε ένα σύγχρονο «Πότσδαμ».
Η Ευρώπη κινδυνεύει να βρεθεί στο περιθώριο, καθώς τόσο οι εξελίξεις πριν τον πόλεμο στο Ιράν, όσο και τώρα αναδεικνύει τις ΗΠΑ, την Κίνα και την Ρωσία στους τρεις μοναδικούς παγκόσμιους παίκτες.
Στη θέση του Churchill κάθεται πλέον ο Κινέζος ηγέτης, δημιουργώντας μια παγκόσμια τριανδρία που αγνοεί την «γηραιά» ήπειρο.
Η Μόσχα μπορεί να εξελιχθεί σε μεσολαβητή μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου, επιβάλλοντας το τέλος της 200ετούς δυτικής πολιτικής «ανάσχεσης» της Ρωσίας που κατέρρευσε στην Ουκρανία.
Το «γερμανικό ζήτημα» και ο επανεξοπλισμός της ΕΕ

Η πιθανή απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την Ευρώπη επαναφέρει ιστορικά φαντάσματα.
Η Γερμανία, παρά τα οικονομικά της προβλήματα, παραμένει η κυρίαρχη δύναμη, προκαλώντας ανησυχία σε Λονδίνο και Παρίσι που προσπαθούν να προτάξουν το πυρηνικό τους πλεονέκτημα.
Η ΕΕ προχωρά σε ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα επανεξοπλισμού 800 δισ. ευρώ, με τη Γερμανία να επωμίζεται το μεγαλύτερο βάρος, τροφοδοτώντας όμως φόβους για «ρεβανσισμό» στις δηλώσεις του Merz.
Η Γερμανία πλέον καλείται να επιλέξει: θα γίνει ξανά εργαλείο της αντιρωσικής πολιτικής της Δύσης ή θα χτίσει μια θετική σχέση με τη Μόσχα που θα εγγυηθεί την ειρήνη και τον δικό της ηγεμονικό ρόλο;
Η ευρωπαϊκή πολιτική εισέρχεται σε μια σκοτεινή περίοδο όπου οι παλιές ψευδαισθήσεις καταρρέουν όπως και το γεωπολιτικό σκηνικό στην Μέση Ανατολή προ-πολέμου Ιράν.
Με τον Trump να ασκεί «συναλλακτική διπλωματία» και την Τεχεράνη να κρατά τον έλεγχο στη Μέση Ανατολή, οι Βρυξέλλες ανακαλύπτουν ότι τα χαρτιά τους —στρατιωτικά, οικονομικά και ιδεολογικά— είναι πλέον καμένα.
Η ανάγκη για εθνικά προσανατολισμένες ελίτ και μια δημιουργική εξωτερική πολιτική είναι πιο επιτακτική από ποτέ, αν η Ευρώπη θέλει να αποφύγει την οριστική γεωπολιτική της εξαφάνιση στον νέο κόσμο όπως αναδύεται.

www.bankingnews.gr